savanvegas,savanvegas999 ตั้งเป้าให้เข้าถึง savanvegas,savanvegas999
“ผมไม่อยากต่อสู้และทำร้ายพ่อเลย แต่ผมจำเป็นต้องผลักพ่อออกจากห้องนอนจนพ่อ ล้มลงหน้าประตู จากนั้นผมก็ปิดประตูอยู่ในห้องสองคนกับแม่ ปล่อยให้พ่อนอนอยู่หน้าระเบียงจนกว่า
จะหายเมาและตื่นขึ้นมาในตอนเช้า บ่อยครั้งที่ผมต้องอดหลับอดนอนจนถึงตีสองตีสามเพื่อรอจนกว่าพ่อจะกลับถึงบ้าน ทำไมผมจึงต้องรอหรือครับ ผมต้องรอเพื่อปกป้องแม่ครับ
เพราะแทบทุกคืนที่พ่อเมาสุราเข้ามา พ่อจะทำร้ายแม่ทุกครั้ง ผมไม่อยากให้พ่อทำร้ายแม่และไม่อยากให้แม่ถูกพ่อทำร้ายอีกครับ เมื่อต้องนอนดึก ผมจึงตื่นสายไปโรงเรียนไม่ทัน
บางวันไปถึงโรงเรียนประมาณ 10 โมงเช้า ผมจึงเดินอยู่แถว ๆ รั้วโรงเรียน ครูมาพบเข้าและตั้งข้อหาว่าผมหนีเรียน วันไหนเมื่อเข้ามาเรียนทัน ผมก็ง่วงเพราะกลางคืนได้นอนเพียง 2-3 ชั่วโมงเท่านั้น
ในที่สุดผมก็ถูกให้ออกจากโรงเรียนครับ” savanvegas,savanvegas999
นั่นเป็นเรื่องเล่าจากน้องบอม ซึ่งผู้เขียนมีโอกาสได้ช่วยเหลือปัญหาสุขภาพจิตวัยรุ่นและเดินทางไปเจรจากับครู เพื่อขอให้ทางโรงเรียนเปิดโอกาสให้เขาได้เรียนต่ออีกครั้ง แต่ก็ไร้ผล น้องบอมเสียใจที่ถูกให้ออกจากโรงเรียน
ความหวังที่จะเรียนให้จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายเป็นอันต้อง จบสิ้น ผู้เขียนพบข้อดีของน้องบอมหลายอย่าง เช่น รักพ่อแม่ , ช่วยแม่ทำงานบ้าน และน้องบอมรักเพื่อนจึงสมัครเข้ามาเป็นอาสาสมัครสุขภาพจิตวัยรุ่น
ผู้เขียนชวนน้องบอมตั้งเป้าหมายใหม่ จากเดิมที่เคยหวังจะจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในโรงเรียนแห่งเดิม เปลี่ยนไปเรียนการศึกษานอกโรงเรียน ซึ่งเรียนเฉพาะวันอาทิตย์
ส่วนวันจันทร์ถึงวันเสาร์น้องบอมช่วยแม่ทำงานแกะสลักไม้ ตอนเย็นทำงานเป็นอาสาสมัคร savanvegas,savanvegas999 ที่ศูนย์สุขภาพจิตวัยรุ่น เวลาผ่านไป 3 ปี วันนี้น้องบอมเรียนจบระดับมัธยมศึกษาตอนปลายการศึกษานอกโรงเรียนแล้ว
พร้อมทั้งมีรายได้จากการช่วยงานแกะสลักไม้ที่บ้านกับแม่ และกำลังเตรียมตัวเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาต่อไป
การตั้งเป้าหมายหรือความฝัน เป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาพลังความเข้มแข็งทางใจ เฉกเช่นผู้เขียนชวนน้องบอมตั้งเป้าหมายในชีวิตใหม่นั้นเอง savanvegas,savanvegas999 คนที่ปราศจากการตั้งเป้าหมายและความฝันในชีวิตจะทำให้จิตไร้พลัง
เพราะไม่รู้ว่าชีวิตจะเดินทางไปทิศใด เพื่อใคร และเพื่ออะไร การมีชีวิตอยู่อย่างมีเป้าหมายนั้นสัมพันธ์กับความรู้สึกที่มีความหวัง ส่งผลให้เกิดพลังที่จะมุ่งมั่นฟันฝ่าเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย อาทิ
- สามีภรรยาตั้งเป้าหมายร่วมกันที่จะมีลูกสองคน เมื่อมีความพร้อมตอนอายุ 30 ปี
- นักศึกษาโดยทั่วไปตั้งเป้าหมายที่จะเรียนจบปริญญาตรี เมื่ออายุประมาณ 21 ปี
- เกษตรกรชาวสวนลำไยตั้งเป้าหมายที่จะขายลำไยให้ได้ปีละ 2 ครั้ง
- นักธุรกิจตั้งเป้าหมายที่จะทำยอดจำหน่ายสินค้าได้ไตรมาสละ 20 ล้านบาท
- คนขับรถแท็กซี่ตั้งเป้าหมายรับส่งผู้โดยสาร อย่างน้อยวันละ 10 ราย
- โรงพยาบาลตั้งเป้าหมายไว้ว่าต้องดูแลผู้ป่วยให้ได้วันละ 700 ราย
- พนักงานแนะนำบัตรเครดิตตั้งเป้าหมายไว้ว่าต้องหาลูกค้าให้ได้วันละ 10 ราย
- เดวิด เบคแคม (David Beckham) นักฟุตบอลระดับโลกตั้งเป้าหมายฝึกเตะลูก ไซด์โค้งเข้าประตู วันละ 100 ครั้ง
- ไมเคิล เฟ็ลปส์ (Michael Fred Phelps) นักกีฬาว่ายน้ำโอลิมปิคตั้งเป้าหมาย ฝึกว่ายน้ำวันละ 6 ชั่วโมง
จะเห็นได้ว่าไม่ว่าใคร ๆ อาชีพใดก็ตั้งเป้าหมายกันทั้งนั้น เพราะเป้าหมายจะเป็นเส้นชัย ให้ทุก ๆ คนมีความมุ่งมั่นและฟันฝ่าไปให้ถึง เพราะเมื่อลงมือทำก็จะขยับเข้าใกล้เป้าหมายเรื่อย ๆ
เมื่อขยับเข้าใกล้เป้าหมายจะรู้สึกดีและมีความหวังเพิ่มขึ้น ดังเช่น ผู้พันเซนเดอร์ผู้คิดค้นสูตรไก่เคเอฟซี แรกเริ่มเขาพยายามนำสูตรไก่ดังกล่าวพร้อมแผนกิจการร้านไก่ทอดแบบใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อนในขณะนั้นไปนำเสนอต่อนักลงทุน
แม้เขาจะถูกปฎิเสธทุกครั้งในการนำเสนอ แต่เขาพยายามทำไปเรื่อย ๆ savanvegas,savanvegas999 โดยมีเป้าหมายคือการค้นหาคนตอบตกลงให้ได้ ในที่สุดก็ได้รับการตอบตกลงเมื่อนำเสนอให้กับบริษัทลำดับที่ 1009 นั่นเป็นตัวอย่างของการมีเป้าหมายและลงมือทำให้ถึงเป้าหมาย ซึ่งจะช่วยให้มุ่งมั่นและ ฟันฝ่าจนพบความสำเร็จ เพราะทุกครั้งที่คนเราพบความสำเร็จเป็นระยะ ๆ ตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ จนถึงเรื่องที่ใหญ่โต จะช่วยให้เกิดพลังสุขภาพจิตที่เข้มแข็งขึ้นเสมอ
การตั้งเป้าหมายที่ดีจะต้องมีความเหมาะสมกับศักยภาพของตัวเอง เช่น เหมาะสมกับอายุ อาชีพ การศึกษา เศรษฐกิจ และบริบทแวดล้อมอื่น ๆ อีกมาก
เป้าหมายที่มีประสิทธิภาพ ควรเป็นเป้าหมายที่มีความเป็นไปได้และแบ่งเป็นระยะ ๆ ทั้งระยะสั้น ระยะกลาง และระยะยาว เพราะการพบความสำเร็จทุกระยะจะช่วยให้เกิดพลังใจต่อสู้ขึ้นเรื่อย ๆ
พร้อมทั้งรู้สึกชื่นชมตัวเองที่ประสบความสำเร็จ ดังนั้นการตั้งเป้าแล้วเข้าถึง จึงเป็นวิธีการหนึ่งที่พัฒนาพลังสุขภาพจิตนั่นเอง
savanvegas,savanvegas999

ผู้แต่ง : วุฒิพงศ์ ถายะพิงค์

savanvegas,savanvegas999 บางคนชื่นชมกับอดีตอันรุ่งโรจน์ ปลื้มใจไม่รู้อิ่ม เคลิบเคลิ้มไม่รู้เบื่อ
จะมัวพร่ำเพ้อถึงอดีตอยู่ใย อดีตที่รุ่งโรจน์สู้ปัจจุบันที่โรจน์รุ่งไม่ได้หรอก
ให้เวลากับปัจจุบันนี้ดีกว่า ปัจจุบันเท่านั้น ที่จะเป็นมาตรชี้อนาคตที่ดีที่สุด
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเถิด…..แล้ว “ปัจจุบัน” ก็จะกลายเป็น “อดีต” ที่ดีในวันหน้า และเป็นอนาคตที่ดีในวันต่อๆไป
อดีตจึงเป็นเวลาที่ล่วงผ่านพ้นไปแล้ว เราไม่อาจที่จะเปลี่ยนแปลง แก้ไขเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นปัจจุบันในขณะนั้น แต่เป็นอดีตในขณะนี้
เราสามารถทำให้อดีตกลับมาเป็นประโยชน์แก่เราในปัจจุบันได้โดยการรู้จักวิเคราะห์ความผิดพลาด ความบกพร่องที่เกิดขึ้นในอดีตแล้ว ถือเป็นบทเรียนแก้ไข
ปรับปรุงให้เกิดประโยชน์เรียกได้ว่า “อดีต” คือประวัติศาสตร์ของชีวิตที่ควรศึกษา ถือเป็นบทเรียนเพื่อที่จะได้ใช้เป็น เข็มทิศนำพาชีวิตให้ก้าวย่างไปสู่ความสำเร็จในอนาคต
ในช่วงเวลาที่ปีเก่ากำลังจะผ่านพ้นไป ปีใหม่กำลังจะมาเยือนนี้ เป็นโอกาสที่ดีที่เราจะได้ทบทวนอดีตทั้งที่ดีและไม่ดี ถ้าเป็นสิ่งที่ดีงามก็เก็บรักษาให้ประทับอยู่ในความทรงจำ เมื่อระลึกถึงคราใดก็รู้สึกปลื้มปิติใจ
ภาคภูมิใจ และมีความสุข แต่ถ้าเป็นอดีตที่ไม่ดี ที่ผิดพลาดก็ควรยอมรับ savanvegas,savanvegas999 ปรับปรุง แก้ไขพัฒนาให้ดีขึ้น ตัวอย่างเช่น รู้ว่าที่ผ่านมาไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย เกือบตกตลอด หรือมาทำงานสายเป็นประจำ ,รู้ว่าตนเองเป็นคนอารมณ์ร้าย
ชอบพูดคำด่าคำเสมอ , เป็นคนที่ไม่เคยชมใครเลย , ไม่ชอบยิ้มหรือทักทายใครก่อน ,ไม่ชอบทำบุญ , พูดขอบคุณขอโทษไม่เป็น, กินเหล้ามาก , สูบบุหรี่จัดจนสุขภาพไม่ดี เงินก็ไม่มีเก็บ หรืออื่น ๆ เหล่านี้เป็นสิ่งที่ปรับปรุงได้
การที่จะยอมรับสิ่งที่เป็นข้อด้อย เป็นข้อบกพร่องของตนเองได้นั้น น้อยคนที่จะยอมรับได้ จึงต้องรู้จักค้นหาและมองตนเองให้เป็น ใช้ประสบการณ์ชีวิตที่ตนเองได้เรียนรู้มาเป็นตัวชักนำให้เข้าใจตนเองมากขึ้น
ยอมรับในข้อเสีย ข้อบกพร่อง เพื่อปรับปรุง พัฒนาบุคลิกภาพของตนเองให้ดีขึ้น การรู้จักมองตนเองนี้เป็นขบวนการที่มีระบบ มีระเบียบ มีการรับรู้ เห็นจริง ยอมรับ และมีความคิดที่ไม่ยึดติด
เปิดใจให้กว้าง ปรับตัวให้เข้ากับความเป็นจริง โดยไม่มีข้ออ้าง ข้อแม้ เงื่อนไข หรือสร้างกลวิธาน (defense mechanism) มาปกป้อง หรือหลอกตนเอง ปฏิเสธความเป็นจริงที่เกิดขึ้น
การยอมรับและการรู้จักตัวตนที่แท้จริงนี้ จะทำให้ใจของเราเป็นอิสระ เปิดกว้าง ไม่ย้ำคิดแต่เรื่องในอดีตที่ผิดพลาดหรือเศร้าหมอง ดังคำพังเพยของชาวตะวันตกที่ว่า “จงอย่าเสียดายนมที่หกไปแล้ว”
นมที่หกไปแล้วย่อมเรียกคืนกลับมาให้สู่สภาพเดิมไม่ได้ เราจึงต้อง “ทำใจ” “ลืมมันไปเสีย” หรือ “เสียแล้วเสียไป” ถ้าเรารู้จักคิด รู้จักเอาประสบการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มาเป็นบทเรียน
ป้องกัน ระมัดระวัง ไม่เผลอเรอ ก่อนที่นมจะหก เราก็ไม่ต้องพบกับคำว่า “เสียดาย” หรือ “เสียใจ” เลย ตรงกับสำนวนไทยที่ว่า “กันไว้ดีกว่าแก้” หรือ “ผิดเป็นครู” นั่นเอง ความผิดพลาด
ความล้มเหลวในชีวิตเปรียบเสมือนเป็นครู อาจารย์ ช่วยสอนเราว่าไม่ควรก้าวไปในทิศทางใด ควรเลี้ยวซ้าย หรือเลี้ยวขวา ควรหยุดตั้งรับ หรือถอยออกมาตั้งสติก่อน ไม่ควรเดินออกนอกลู่นอกทาง
เมื่อเกิดข้อผิดพลาดควรหันหลังถอยกลับมาที่เส้นทางเดิมให้เร็วที่สุด แล้วมองหาเส้นทางใหม่ หาจังหวะใหม่ เพื่อเดินหน้าต่อไปอย่างมีสติและใช้ความระมัดระวังเพิ่มมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่ว่าเมื่อประสบความล้มเหลว
ไม่สมหวังแล้วจะต้องมาลงโทษ โกรธตัวเอง ย้ำคิด ตอกย้ำความผิดพลาด savanvegas,savanvegas999 สร้างความเจ็บปวดในใจ คร่ำครวญ ทุกข์ระทม เพราะการทำเช่นนี้จะทำให้ใจมัวหมอง หดหู่ ห่อเหี่ยว เศร้า เกิดความท้อแท้ ไม่มีพลังที่จะต่อสู้โลก
คิดว่าตนเองเป็นคนไร้ค่า ไม่มีความสามารถ ต่ำต้อย ไม่มีใครต้องการ ถ้าย้ำคิดเช่นนี้บ่อยครั้งสุดท้ายก็เป็นคนพ่ายแพ้ต่อชะตาชีวิต หาทางออกโดยการฆ่าตัวตายเพื่อตัดสินชะตากรรม เพราะคิดว่าความตายเท่านั้นเป็นวิธีการที่จะหยุดปัญหาต่างๆ ได้ดีที่สุด แต่ไม่ได้คิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังและสิ่งที่จะเกิดตามมาหลังจากไปสู่ปรโลกแล้ว
ช่วงเวลาปีเก่าที่กำลังจะผ่านพ้นไปอีกไม่กี่วันนี้ จึงเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในรอบปีที่เราควรหันกลับมามองอดีต savanvegas,savanvegas999 ทบทวนชีวิตที่ผ่านมาส่งท้ายปีเก่า สิ่งที่ไม่ดีไม่งาม ไม่เหมาะ ไม่ควร
จงยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น แล้ววิเคราะห์ถึงปัญหาในแง่มุมต่างๆ ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไขข้อด้อย ข้อเสีย คิดใหม่ ทำใหม่ ให้ดีขึ้นกว่าเดิม เพื่อความสำเร็จในบั้นปลาย บางครั้งสิ่งที่เราทำไปนี้อาจทำให้เราผิดหวัง
เจ็บช้ำบ้าง แต่ก็เป็นการทดสอบความอดทน ความเพียรพยายาม อาจทำให้เสียเวลาไปบ้างก็ตาม ให้คิดเสียว่าเป็นการสร้างสมบารมีตัวเราให้สูงขึ้น ดูแต่พระพุทธองค์ของเรากว่าจะสำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้นั้น
พระองค์ยังต้องใช้เวลาสร้างบารมีนานนับอสงไขยแสนมหากัลป์ นับชาติไม่ถ้วน

ผู้แต่ง : นิภา ผ่องพันธ์

savanvegas,savanvegas999 คิดนอกกรอบ ผู้เขียนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เมื่อยืนคอยลิฟท์อยู่บริเวณ ชั้น 2 ของศูนย์การค้าแห่งหนึ่งเพื่อจะขึ้นไปยังชั้น 4
เหตุที่หงุดหงิดเนื่องจากเมื่อลิฟท์ที่ขึ้นมาจากชั้น 1 มาถึงชั้น 2 จะมีผู้โดยสารอยู่เต็มทุกครั้งเป็นเช่นนี้ประมาณ 10 ครั้ง ผู้เขียนจึงถอยออกมานั่งรอที่เก้าอี้หน้าลิฟท์ สักพักหนึ่งลิฟท์ก็มาถึงอีก
คราวนี้เมื่อลิฟท์เปิดออก savanvegas,savanvegas999 ปรากฏว่าไม่มีผู้โดยสารแม้เพียงคนเดียว ผู้เขียนจึงรีบเดินเข้าไปด้วยความดีใจพร้อมผู้โดยสารที่รอพร้อมกันอีก 2 คน และกดปุ่มขึ้น ชั้น 4 เมื่อลิฟท์หยุดปรากฏว่าเป็น ชั้น 1 ผู้เขียน
จึงพูดกับผู้ที่อยู่ในลิฟท์ด้วยกันว่า “อ้าว ! ทำไมจึงลงมาที่ชั้น 1 ล่ะครับ” เขาตอบผู้เขียนว่า “เขายอมลงมาที่ ชั้น 1 ก่อน แล้วค่อยกดขึ้นไปชั้นที่ต้องการ ไม่เช่นนั้นจะรอนาน
เพราะผู้โดยสารที่ขึ้นมาจากชั้น 1 จะเต็มลิฟท์ทุกครั้ง เดี๋ยวได้ขึ้นชั้น 4 แน่นอนครับ” ผู้เขียนรู้สึกดีและกล่าวชื่นชมผู้โดยสารคนดังกล่าว ว่ามีความคิดสร้างสรรค์ดีมาก เขาบอกว่า
“เป็นการปรับตัวจากสถานที่ทำงานของเขา ร่วม 10 ปี ที่ทำงานอยู่ตึกสูง และต้องใช้ลิฟท์ขึ้น-ลงตลอด บ่อยครั้งเมื่อจะขึ้นก็ต้องลงมาก่อน และเมื่อจะลงก็ต้องขึ้นไปก่อน ไม่เช่นนั้นไม่ได้ไปสักที เพราะลิฟท์จะเต็มเสียก่อน”
เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ผู้เขียนคิดถึงพฤติกรรมและความคิดของตัวเองและคนอีกเป็นจำนวนมากที่ทำอะไรนานจนเคยชิน savanvegas,savanvegas999 และบันทึกไว้ในกรอบความคิดเดิม ๆ จนเป็นกรอบความคิดปัจจุบัน และคิดจากสิ่งที่เป็นอยู่
ไม่ได้คิดจากสิ่งที่เป็นไปได้ เฉกเช่นที่ผู้เขียนคิดว่าการจะขึ้นลิฟท์เพื่อไปชั้นที่สูงกว่าต้องกดสัญลักษณ์ขึ้น เท่านั้น ไม่มีใครพร่ำสอนและไม่มีประสบการณ์ว่าบางครั้งเมื่อจะขึ้นลิฟท์ควรจะกดสัญลักษณ์ลง มาก่อน
เพื่อจะได้ขึ้นไปชั้นที่ต้องการ เพราะวัตถุประสงค์ของผู้เขียนคือจะขึ้นไปชั้น 4
การกดสัญลักษณ์ขึ้น เพียงอย่างเดียว จึงเป็นการคิดจากความเคยชิน จากสิ่งที่เป็นอยู่ เมื่อในลิฟท์มีคนอยู่เต็มจึงยืนรอคอยลิฟท์ขาขึ้นเพียงอย่างเดียว โดยไม่พยายามคิดหาวิธีอื่นที่เป็นไปได้ แต่การกดลิฟท์ที่มีสัญลักษณ์ลง
ทั้ง ๆ ที่มีวัตถุประสงค์ เพื่อจะขึ้นไปชั้นที่สูงกว่านั้น เป็นการคิดจากสิ่งที่เป็นไปได้นอกกรอบเดิม จนสามารถขึ้นไปชั้น 4 ได้ในที่สุด
การคิดนอกกรอบ หมายถึง การคิดนอกกรอบความคิดเดิม ๆ ซึ่งอาจเป็นวิธีคิดที่เคยชินจากครอบครัว ประเพณีวัฒนธรรม การศึกษา อาชีพ และสภาพแวดล้อมต่าง ๆ
ที่หล่อหลอมให้แต่ละคนมีชุดของความคิด savanvegas,savanvegas999 ชุดใด ชุดหนึ่งที่ส่งผลต่อวิธีปฏิบัติในการดำเนินชีวิตตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ จนถึงเรื่องที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต อนึ่งในกรอบความคิดใด ๆ
นั้น มีข้อดีอยู่เสมอ แต่เมื่อไหร่ที่ถึงจุดวิกฤตเรามักจะพบว่ามีกรอบความคิดหรือวิธีคิดที่ดีกว่าเดิมเสมอ ด้วยการมองที่วัตถุประสงค์และผลลัพธ์ก่อนแล้วจึงแสวงหาวิธีคิดนอกกรอบเดิม
เพื่อค้นคว้าและพัฒนาสิ่งใหม่ให้ได้ เช่น เซอร์ไอแซก นิวตัน (Sir Isaac Newton) ที่ตั้งข้อสังเกตุและคิดนอกกรอบจึงสงสัยว่าทำไมแอ๊ปเปิ้ลจึงหล่น จนค้นพบแรงโน้มถ่วงของโลกในที่สุด
หากเป็นคนไทยในอดีตเมื่อนั่งอยู่ใต้ต้นมะพร้าว จนเห็นลูกมะพร้าวหล่นมาเฉียดหัวก็คงจะรำพันว่า ดวงไม่ค่อยดีเลย เกือบแย่แล้ว แทนที่จะคิดว่าเพราะอะไรลูกมะพร้าวจึงหล่น
ระบบความคิดความเชื่อของแต่ละคนนั้นมีผลต่อวิถีชีวิตเสมอ savanvegas,savanvegas999 การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ คือการฝึกคิดเชื่อมโยงจากสิ่งที่เคยทำ แล้วพัฒนาไปเรื่อย ๆ และคิดนอกกรอบความคิดเดิมที่เคยชิน
การฝึกคิดนอกกรอบนั้นจะช่วยพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ในชีวิตประจำวันได้ จะมองเห็น ทั้งความจริงที่เห็นและเป็นอยู่ และมองเห็นความเป็นไปได้ในแง่มุมต่าง ๆ จึงเป็นความคิดที่ต้อง
มีจินตนาการ และเป็นความคิดที่สามารถพัฒนาได้ โดยเฉพาะหากพัฒนาตั้งแต่วัยเด็กและวัยรุ่นจะส่งผลให้เป็นผู้ใหญ่ที่มีความคิดสร้างสรรค์ ทั้งต่อการดำรงชีวิตส่วนตัว ครอบครัวและสังคม
และจะเป็นการคิดที่ป้องกันและแก้ไขปัญหาต่าง ๆ อย่างเป็นระบบระเบียบ ซึ่งเป็นคุณลักษณะหนึ่งของผู้ที่มีความฉลาดทางอารมณ์นั่นเอง

savanvegas,savanvegas999 หลักการ 5 เพื่อสร้างพลังใจสตรี ปี 55
เมื่อกลางเดือนธันวาคม 2554 ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสไปร่วมจัดนิทรรศการ ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดเชียงใหม่ ท่านผู้พิพากษาหัวหน้าศาลฯ
ได้ให้สัมภาษณ์แก่สื่อมวลชนเกี่ยวกับปัญหาการหย่าร้างและคดีฟ้องหย่ามีแนวโน้มมากขึ้น ส่วนใหญ่ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการหย่าร้างจะป็นเด็กและสตรี กล่าวคือผู้หญิงที่ต้องหย่าร้างมักจะเป็นผู้ดูแลลูกมากกว่าฝ่ายชาย
และลูก ๆ เองก็มักปรับตัวได้ยาก เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เด็กมีปัญหา แต่อย่างไรก็ตามเมื่อปัญหาการหย่าร้างยังคงมีในสังคมและมีแนวโน้มสูงขึ้นสตรีที่
ได้รับผลกระทบคงต้องมีการปรับตัวที่ดีและมีวิธีการสร้างความเข้มแข็งทางใจให้ตัวเอง เพื่อจะได้มุ่งมั่นฟันฝ่าดำเนินชีวิตและเลี้ยงดูลูกให้ดีที่สุด โดยมีวิธีการสร้างพลังใจห้าประการ ดังนี้ savanvegas,savanvegas999

1. รู้สึกดีและเห็นคุณค่าของตัวเอง การสร้างความรู้สึกดีและเห็นคุณค่าในตนเองนั้น เป็นสิ่งที่คนเราควรสร้าง ค้นหา และเก็บรักษาไว้ในใจให้ดี เพราะจะช่วยเป็นภูมิต้านทานทางจิตใจได้เป็นอย่างดี
การมองตนเองให้ดี ก็คือการมองเห็นคุณค่าของตนนั้นเอง อาจมองตั้งแต่วัยเด็กเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน โดยพยายามค้นหาว่าตัวเองมีความภูมิใจอะไรบ้าง แล้วเก็บความภูมิใจนั้นไว้ให้ดี
จะช่วยให้รู้สึกดีและมองเห็นคุณค่าของตนเอง โดยเฉพาะสตรีนั้นเป็นเพศแม่ผู้ให้กำเนิดมนุษย์ทั่งโลกและเลี้ยงดูด้วยความเอาใจใส่ ด้วยสองมือแม่คือหัตถาครองพิภพ

2. หาใครสักคนที่ทำให้เชื่อได้ว่าเห็นคุณค่าของคุณ การหาใครหรือมีใครสักคนหรือสักกลุ่ม ที่ทำให้เชื่อได้ว่ารักจริงจัง และจริงใจต่อเราจริงๆนั้นมีความสำคัญมาก
จากผลการศึกษาคนที่มีความเข็มแข็งทางใจสูงทุกราย พบว่าทุกคนมีปัจจัยนี้ทั้งนั้นกล่าวคือการที่มีใครสักคนที่รักเรา ชื่นชมเรา ไม่ตำหนิติเตียนเรา พร้อมที่จะให้อภัยเราได้เสมอ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต นั้นก็คือมีใครสักคนที่รู้สึกสำนึกในคุณค่าของเรานั่นเอง ในชีวิตหนึ่งอาจพบได้ไม่มากนัก เช่น ในครอบครัวอาจมีเพียงใครบางคนเท่านั้นที่ทำให้รู้สึกได้ว่ารักและจริงใจ แม้ในกลุ่มเพื่อน
ผู้ร่วมงานบางคน ก็พึงสัมผัสได้เพียงไม่กี่คน แต่คนเราควรรู้ได้ว่าใครคนนั้นสำหรับเราเป็นใคร และก็สานสายสัมพันธ์ไว้ให้ดีจะได้เป็นเกลียวใจซึ่งกันและกันในยามทุกข์ยาก

3. ตั้งเป้าหมายในชีวิตอย่างเหมาะสม การตั้งเป้าหมายในชีวิตเป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่ง savanvegas,savanvegas999 ที่จะช่วยส่งเสริมให้คนเราพบความสำเร็จ และเป็นเหตุที่ทำให้เห็นคุณค่าของตน
คนเราควรฝึกตั้งเป้าหมายในชีวิตตั้งแต่วัยเด็กจนกระทั่งปั้นปลายของชีวิต เช่น ตั้งเป้าหมายว่าจะสอบให้ได้อันดับดี ๆ ตั้งแต่ชั้นอนุบาล หรือตั้งเป้าหมายว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังการหย่าร้าง เป็นต้น
การตั้งเป้าหมายในชีวิตที่ดีควรเป็นเป้าหมายที่สอดคล้องกับความรู้ความสามารถ และความชื่นชอบของตนเอง และควรเป็นเป้าหมายที่ยืดหยุ่นและโยกย้ายได้ กล่าวคือถ้าตั้งเป้าหมายไว้สูงเกินไปก็ลดลงได้บ้าง
ถ้าตั้งเป้าหมายไว้ต่ำเกินไปก็เพิ่มสูงขึ้นได้ หรือตั้งเป้าหมายไว้อย่างหนึ่ง แล้วเป็นไปได้ยากก็เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ได้ หากทำได้อย่างนี้จะเป็นพลังใจให้คนเราขับเคลื่อนให้ถึงเป้าหมายได้

4. พบความสำเร็จเป็นระยะ ๆ การพบความสำเร็จในชีวิตทั้งด้านครอบครัว การศึกษา การทำงาน และปฏิสัมพันธ์ทางสังคมต่าง ๆ จะช่วยให้คนเราเกิดความภาคภูมิใจ และรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่า
การจะพบความสำเร็จในชีวิตเป็นระยะๆ นั้นเชื่อมโยงมาจากการตั้งเป้าหมายในชีวิตที่เหมาะสมกับตน และมีความพากเพียร เพื่อไปให้ถึงความสำเร็จนั้น โดยอาจจะปฏิบัติตามหลักธรรมอิทธิบาท 4
ซึ่งเป็นหลักธรรมแห่งความสำเร็จ คือ
1 .ฉันทะ คือ ความพอใจ ยินดีในสิ่งที่ตนได้ พอใจในสิ่งที่ตนมี และยินดีด้วยสม่ำเสมอ 2. วิริยะ คือ มีความเพียรพยายาม
3. จิตต คือ เอาใจใส่ในสิ่งที่ตนยินดี 4. วิมังสา คือ นึกคิดใคร่ครวญ ตริตรองในสิ่งที่ตนคิดและทำ หากปฏิบัติได้เช่นนั้นจะช่วยให้ประสบความสำเร็จในชีวิตได้เป็นระยะ ๆ
savanvegas,savanvegas999
5. มีสายสัมพันธ์ที่เกื้อหนุน มนุษย์เราเป็นสัตว์สังคม จึงต้องอยู่กันเป็นพวกพ้อง เป็นกลุ่ม เป็นหมู่เหล่า เมื่อต้องอยู่เป็นสังคมจึงต้องสร้างสายสัมพันธ์ต่อกัน ทั้งในระดับครอบครัว
สังคม ประเทศชาติ และประชาคมโลกจนถึงเทวโลก กล่าวคือสายสัมพันธ์ที่เกื้อหนุนอาจเป็นคน สัตว์ สิ่งของ เทวดา ศาสดา ที่แต่ละคนนับถือ และหลักธรรมต่าง ๆ
ที่ใช้เป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจให้เกิดสายสัมพันธ์ได้เช่นกัน การที่คนเรารู้สึกได้ว่ามีสายสัมพันธ์ที่เกื้อหนุนและผูกพันต่อกันนั้น จะช่วยเป็นแหล่งสนันสนุนทางใจซึ่งกันและกันได้เป็นอย่างดี
โดยเฉพาะในภาวะที่สตรีได้รับความทุกข์ ควรหาสายสัมพันธ์ที่เกื้อหนุนให้พบ savanvegas,savanvegas999

หลักการทั้ง 5 ประการ เป็นวิธีการสร้างความเข้มแข็งทางใจที่มีประสิทธิภาพที่สุด โดยเป็นชุดของคำอธิบายจากจิตวิทยาตะวันตก ซึ่งคนไทยเราก็ได้ปฏิบัติสอดคล้องกับหลักการ
ทั้ง 5 อยู่แล้ว อาจต่างกันที่ความเข้มข้นและจริงจังในแต่ละท้องถิ่นเท่านั้นเอง ความเข้มแข็งทางใจสำหรับสตรี จึงมีความสำคัญและมีคุณค่าต่อชีวิตมาก ช่วยทำให้มีพลังที่จะต่อสู้อุปสรรคต่าง ๆ
ของชีวิตได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าชีวิตจะพบความทุกข์ยากใด ๆ ความเข้มแข็งทางใจก็จะเป็นพลังค้ำยันให้พลังกายดำรงอยู่เพื่อแก้ปัญหาต่าง ๆ จนผ่านพ้นไปด้วยดีและมีความสุขตลอดปี 2555

savanvegas,savanvegas999 การฝึกลูกให้ประสบความสำเร็จในชีวิตด้วยการพัฒนาอีคิว
savanvegas,savanvegas999
การที่เด็กประสบความสำเร็จในชีวิตได้นั้นนอกจากมีความสามารถทางเชาว์ปัญญาแล้ว จะต้องมีความพร้อมทางด้านร่างกาย อารมณ์และจิตใจควบคู่ไปด้วย
ปัจจุบันเชื่อว่า IQ (Intelligence Quotient) เป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งที่ทำให้คนเราประสบความสำเร็จเพราะ มีส่วนประกอบอื่นๆ
อีกหลายประการที่เป็นปัจจัยสำคัญต่อการประสบความสำเร็จในชีวิตนั่นคือ EQ (Emotion Quotient) ซึ่งเป็นความสามารถทางอารมณ์ การที่คนเราสามารถรอคอยเพื่อตอบสนอง
ต่อความต้องการของตนเองอาจเป็นทักษะที่สำคัญอันหนึ่งที่บ่งบอกความสำเร็จของคนๆนั้น ทั้งนี้พบว่าคนที่มี EQ สูงจะสามารถใช้สติปัญญาได้อย่างเต็มที่มากกว่า

ความสามารถทางอารมณ์ (Emotional Intelligence) ประกอบด้วย
1.ความสามารถในการรับรู้ความรู้สึกของตนเอง สามารถเข้าใจอารมณ์ของตนเองรู้วิธี
ที่จะจัดการกับความรู้สึกของตนเองได้อย่างเหมาะสม เช่น ขณะโกรธก็รู้ว่าตนเองกำลังโกรธ แทนที่จะแสดงอารมณ์โกรธใส่คนอื่น หันไปเขียนระบายอารมณ์
ลงในสมุดบันทึกแทน เมื่อสามารถเข้าใจความรู้สึก savanvegas,savanvegas999 ของตนเองได้ก็จะสามารถควบคุมตนเองได้เช่นกัน
2. ความสามารถในการมีความรู้สึกร่วมกับผู้อื่น การเข้าใจและเห็นอกเห็นใจผู้อื่น ซึ่งเป็นทักษะที่เกี่ยวกับชีวิต ทำให้เด็กคนนั้นสามารถเข้าถึงคนอื่นได้ง่าย มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีเป็นที่ยอมรับของกลุ่ม
3. ความสามารถในการมองโลกในแง่ดี เด็กที่มองโลกในแง่ดีจะมีความเชื่อมั่นในตนเองเวลาเผชิญอุปสรรคและความผิดหวังจะไม่ยอมแพ้โดยง่าย
แต่จะใช้ความพยายามที่จะเอาชนะ ซึ่งแตกต่างกับเด็กที่มองโลกในแง่ร้าย ส่วนใหญ่จะโทษคนอื่นตลอดเวลาไม่พยายามที่จะลุกขึ้นมาสู้
4. ความสามารถในการจัดการแก้ปัญหาให้ตนเองได้อย่างเหมาะสม ทักษะในการแก้ปัญหาให้ตนเองได้อย่างเหมาะสม ต้องอาศัยประสบการณ์จากการฝึกช่วยตนเองตามวัยโดยไม่ต้องพึ่งพาอาศัยผู้อื่น
ทำให้เรียนรู้ที่จะจัดการกับอุปสรรคหรือปัญหาต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาได้อย่างดี โดยไม่ทำให้ตนเองและผู้อื่นเดือดร้อน ที่สำคัญคือสามารถอยู่ร่วมในสังคม อย่างมีความสุข
พบว่าการอบรมเลี้ยงดูเด็กก็มีบทบาทสำคัญ ต่อการพัฒนาเด็กให้สามารถใช้ศักยภาพที่มีอย่างเต็มที่ด้วยการฝึกช่วยตนเองตั้งแต่วัยเด็กเล็ก ฝึกการควบคุมอารมณ์เพื่อให้เด็กมีวุฒิภาวะตามวัย เพราะการที่เด็ก
จะเรียนได้ดี ต้องอาศัยความพยายามและอดทน อย่างมาก หากพ่อแม่เลี้ยงลูกในทางตรงข้าม savanvegas,savanvegas999 ด้วยการปรนเปรอ และช่วยเด็กมากเกินไป จะทำให้เด็กติดสบาย ติดการพึ่งพา เนื่องจากขาดโอกาสและประสบการณ์
ซึ่งกลับเป็นตัวขัดขวางทำให้เด็กไม่สามารถใช้ศักยภาพได้เต็มที่

บทบาทการเลี้ยงดูที่เสริมทักษะทางอารมณ์
พ่อแม่เป็นแบบอย่างที่สำคัญและมีบทบาท ต่อการอบรมเลี้ยงดูให้เด็กสามารถเติบโตอย่างมีคุณภาพตามที่พ่อแม่ต้องการ ซึ่งมีหลักสำคัญ 3 ประการ คือ
1. ให้ความรัก การให้ความรักดูแลและเอาใจใส่อย่างเหมาะสมทำให้เด็กเติบโตด้วยความรู้สึกมั่นคง ไว้วางใจผู้อื่น มองโลกในแง่ดี แต่หากได้รับความรักเกินพอดี ตามใจไปหมดทุกอย่าง
เด็กจะเคยชินกับการได้รับ จะเป็นผู้ให้ใครไม่เป็น กลายเป็นคนเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตนเอง ที่สำคัญไม่สามารถสร้างความรู้สึกร่วมกับ ผู้ใดได้ เมื่อผิดหวังจะโทษผู้อื่น มองโลกในแง่ร้ายทันที
2. ให้โอกาส เริ่มตั้งแต่ให้โอกาสเด็ก ได้ช่วยเหลือตนเองในเรื่องกิจวัตรประจำวัน ฝึกจนเกิดเป็นนิสัย และพัฒนาเป็นหน้าที่รับผิดชอบในเวลาต่อมา ที่สำคัญจะต้องพยายามเปิดโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้การแก้ปัญหาด้วยตนเอง
ฝึกให้รู้จักคิด และปฏิบัติให้สำเร็จด้วยตนเอง หากพ่อแม่ไม่เปิดโอกาสให้เด็กพึ่งตนเอง เด็กก็จะต้องพึ่งพาผู้อื่นทำให้ขาดความมั่นใจ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ติดสบายขาดความอดทน ขาดประสบการณ์ ทำให้ไม่สามารถแก้ปัญหาให้ตนเองได้
3. ให้ขอบเขต การให้ขอบเขตที่เหมาะสม ก็คือการฝึกวินัยนั่นเอง เด็กทุกคนต้องการความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย ความรู้สึกเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ ต่อเมื่อเด็กได้เรียนรู้ถึงขอบเขตที่เขาสามารถทำได้ไม่ไปละเมิดสิทธิของผู้อื่น
และไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน ที่สำคัญทำให้เด็กเรียนรู้การควบคุมตนเอง savanvegas,savanvegas999 รู้จักฝึกอดทนรอคอย ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ใช้ในการเรียน
จากการเลี้ยงดูที่อบอุ่น ให้โอกาสและขอบเขตกับเด็กอย่างเหมาะสม ทำให้เด็กสามารถเรียนรู้ที่จะเข้าใจความรู้สึกตนเอง และผู้อื่นได้อย่างดี สามารถก้าวไปสู่การควบคุมตนเองทำให้เกิดวินัยใน
ตนเองขึ้นมา และหากเด็กมีจริยธรรมซึ่งได้จากการอบรมสั่งสอนเป็นพื้นฐานร่วมด้วยก็จะสามารถพัฒนาให้เด็กคนนั้นเติบโตขึ้นอย่างมีคุณภาพพร้อมที่จะประสบความสำเร็จในทุกๆด้าน